Home

Allereerst wil ik bedanken; Lies, Chantal, Hermien, Anneke, Roos!! (medevrijwilligers)Voor de steun die we onderling hebben gehad, en de leuke dingen die we samen in het weekend hebben gedaan.

Maar vooral ook niet te vergeten de sponsors!!  Zonder jullie had het pyjama project voor mij niet door kunnen gaan:

Wout, Pa& Ma, Lin, Chris, Firma Vreugdenhil, Marjolein, Jochem & kids, Cock en Leen, Hans en Marja, Gedy,

Collega’s van Brinkman Tuinbouw Techniek:
Aad van der Sman, Karin en Dirk Jan Turkenburg, Anton Wattez, Michael Visser, Ron van Dijk, Henk Naaktgeboren,  Ben Peters, Salvador Recasens, Erik van Marrewijk, Kees van Vliet, Ron Melet, Wilma Olsthoorn,  Arie Plomp, Fred van Schie, Sjaak Kempers, John van der Meer, Ben de Groot.

(Ik hoop dat ik niemand vergeten ben!)
Thanks,.. Jullie betekenen veel voor de mensen hier!

Na een tijdje niet weten van wanneer, hoe, en wat zijn we dan woensdgochtend naar een naaiatelier geweest. We hebben ons idee van de pyjama's besproken. Wij hadden het idee om 2 kleuren te gebruiken voor de man / vrouw. De pyjama broeken moeten voorzien zijn van een goed koord, want zoals jullie hebben kunnen zien en lezen zijn de mensen hier niet zo breed en de jasjes moeten voorzien zijn met goeie knopen. We schokken wel een beetje toen we de prijs hoorde; 8 euro?? Echt niet duur voor een goeie pyjama met logo! Het logo zal erop worden geborduurd zodat deze langer en goed blijft zitten. Ze gaan een test maken, zodat wij kunnen beoordelen hoe we hem vinden en of het in de was ook goed blijft. Helaas ben ik er niet meer als de test klaar is maar gelukkig (voor mij en de patienten) is Lies er nog, en houd zij mij wel op de hoogte!

Gr Manuela

Na een echt supervet weekend achter de rug te hebben, viel het zwaar tegen deze ochtend.
De patiënt met wie ik de meeste band had is overleden, het zat eraan te komen maar het ging heel snel. Ze had de laatste dagen last met ademhalen, veel hoesten, en hele erge pijn op haar borst.

Even de status over de pyjama’s ik krijg namelijk veel vragen over hoe duur ze zijn en of het niet goedkoper is om ze op te laten sturen.

De pyjama’s moeten hier echt een goeie kwaliteit hebben, dit omdat ze hier heet gewassen worden (door alle diaree/ urine /doorlig vlekken). Het is duurder om pyjama’s op te laten sturen vanuit Holland. We hebben al een atelier gevonden om de pyjama’s  te laten maken met een leuke /goeie stof. Helaas gaat het in Afrika allemaal niet zo snel. (best moeilijk met onze Nederlandse mentaliteit) Dus we weten nog niet hoeveel 1 pyjama kost, maar als dit doorgaat stimuleren we het naaiatelier en hebben we mooie goeie pyjama’s. Ook moet er een soort van merk opgezet worden, anders worden ze gejat. Een pyjama met het logo van The Dream Centre wordt niet zo snel meegenomen. Nu hebben we pyjama’s van ziekenhuizen. (zie foto’s)

Nadat we op donderdag iedereen hadden gewassen en verzorgd, liepen we (Lies en ik)nog een na-ronde om te kijken of echt iedereen van eten was voorzien, en de bedden goed waren opgemaakt. We kwamen aan bij Coco( zo noem ik haar want dat betekend hier oma, en ze was ook oud) ze had nog niet gegeten, we kwamen dichterbij en zagen dat ze niet meer leefde, er was geen pols meer. Het was echt net gebeurt want ze was nog wel warm, we hebben haar toen in een goeie positie gelegd. Bij haar kwam nog wel vaak haar dochter op bezoek (wat niet veel voorkomt hier) Het was beter voor Coco ze had heel veel pijn van de hele grote doorlig plekken. Beneden kwam ik haar dochter tegen nadat ze was ingelicht door de priester, en heb haar toen me medeleven getoond. Ik vind het heerlijk om met de pati?nten te kletsen over Holland, en over hun achtergrond. De meesten hebben echt al veel kinderen op jonge leeftijd. Ze vertellen vol trots over hun kinderen.

Na en paar dagen wennen, lijkt het al allemaal zo gewoon. Ik krijg een band met de pati?nten en natuurlijk ook andersom. ’s Ochtends op de afdeling word ik vriendelijk gegroet door de verpleegsters, waaraan ik merk dat ze blij zijn dat je er bent. Ze weten nu ook na een paar dagen wat ze aan je hebben en beginnen je ook te kennen maar andersom ook natuurlijk. We proberen ze sommige manieren aan te leren, en hopen dat ze dat ook gaan oppakken (bv. til-technieken)

Een beetje tekst en uitleg bij de foto's;
foto 2 is onze vleugel, met daarna gelijk mijn kamer in beeld en het uitzicht vanuit mijn kamer. (de tuin die hier bij The dream Centre hoort)
De woonkamer, vervolgt met de keuken (ik en Lies)
De gang van de afdeling, met daarna een aantal "redelijk stabiele" patienten.
Zal zo snel mogelijk weer een paar goeie en mooie foto's erop zetten.
Groetjes ! Manuela

De eerste dagen,
Jeetje waar moet ik eigenlijk beginnen, heb al zoveel indrukken opgedaan, echt een hele andere wereld!
Allereerst dank voor de reacties!!
De reis bracht eerlijk gezegd wel wat zweet en stress met zich mee. Op Londen werd alles erg streng gecontroleerd (maten van de handbagage, schoenen uit, hele lange rijen,..) maar ik had tijd zat om over te stappen. Eigenlijk heel eerlijk zat ik op Londen al een beetje zo van; hoe zal het allemaal verlopen op Johannesburg. Ik had dus ook weinig geslapen tijdens de nachtvlucht (ook omdat ik in het midden zat, en 2 hijgende mensen in je nek is ook niet alles) Op Johannesburg aangekomen had ik een uur om over te stappen, wat eigenlijk al met al kort genoeg was, maar uiteindelijk toch nog me vlucht naar Durban gehaalt. Het had ook niet uitgemaakt als ik de vlucht niet had gehaalt want er gaat om het uur een vlucht.

manuelainafrika@hotmail.com[/email][/i]www.be-more.nl[/url] Groetjes, Manuela